Δαχτυλιές
2022, Ιούνιος, Θελέτρα. Βρίσκομαι σε αυτό το πανέμορφο χωριό της επαρχίας Πάφου. Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της εκπομπής μαγειρικής της κρατικής τηλεόρασης, συναντώ την κ. Αντρούλα Τρύφωνος, μια γλυκύτατη κυρία, 74 χρονών. Με χαιρετάει εγκάρδια και μου σφίγγει με αγάπη το χέρι. “Σε είδα κόρη μου και θυμήθηκα που είπες στην εκπομπή σου ότι θέλεις να μάθεις πώς σχηματίζουμε το κουλούρι μαργαρίτα”. Ναι, το είπα της λέω και εκπλήττομαι που το συγκράτησε στη μνήμη της. “Είπες πως θέλεις να μάθεις και τις κουμουλλιές ή όπως τις λέτε εσείς στην πρωτεύουσα τις δαχτυλιές. Θέλεις να σου τα δείξω κόρη μου;”. Και βέβαια θέλω. Με συγκινεί η προσφορά της. Όπως με συγκινούν κάθε φορά οι ανθρώποι που είναι διατεθειμένοι να μοιραστούν μαζί μας τα μυστικά της παράδοσης και της κουλτούρας μας. Κάνω σαν μικρό παιδί από τη χαρά μου. Εκείνη βουρκώνει, το νιώθει πως αυτή η “διδασκαλία” είναι κάτι περισσότερο από μια συνταγή. Είναι μια παράδοση που μεταφέρεται από τη μια γενιά στην άλλη και κρατιέται στο χρόνο ζωντανή. Ρουφώ την κάθε της λέξη, την κάθε της κίνηση. Και εννοείται πως όσο εκείνη μου μαθαίνει τη συνταγή εγώ από μέσα μου σκέφτομαι πως θα την ευγνωμονώ για πάντα…




