Ελιόπιτα από το βιβλίο μου
1984, Λεύκαρα. Παρακολουθώ τη γιαγιά Χρυσοστομού να φουρνίζει τα ψωμιά και να αφήνει λίγο ζυμάρι στη σκάφη για να φτιάξει ελιωτές. “Για να πιούμε με τον καφέ μας μόλις ξεφουρνίσουμε” λέει στις θείες μου και κείνες συμφωνούν χαμογελαστές. Την παρατηρώ να βάζει λίγο ελαιόλαδο, μετά κόλιαντρο, δυόσμο και ελιές, να τα ζυμώνει και να κόβει μικρές στρογγυλές ελιωτές. Και ύστερα θυμάμαι τις ελιωτές να ψήνονται στον φούρνο. Πόσο με εντυπωσίαζε εκείνος ο πετρόχτιστος φούρνος στην άκρη της αυλής του τουρκοκυπριακού σπιτιού, όπου έμενε η γιαγιά μετά την προσφυγιά!




